zdejmować


zdejmować
1. Zdjąć film z półki «znieść zakaz cenzury dotyczący emisji filmu»: (...) po Sierpniu telewizja pokazała jakiś zdjęty „z półki” film o niewolniczej pracy kobiet, a zaproszeni do studia intelektualiści nie posiadali się z oburzenia: nie wiedzieli wcześniej, że ludzie w PRL tak ciężko harują. Polityka 23/1995.
2. Zdjąć komuś kłopot z głowy, kamień z serca, ciężar z piersi «sprawić, że ktoś przestanie się czymś martwić, wyręczyć kogoś w czymś»: Władze zwierzchnie były bezwzględne co do formy, ilości i terminów sprawozdań, napominały dyrektora surowo i ten szukał człowieka, który by mu zdjął ów wielki kłopot z głowy. J. Stawiński, Piszczyk. Toś mnie pocieszył – pochwycił serdecznie moje ręce. – Toś mi zdjął kamień z serca. W. Żukrowski, Za kurtyną.
Ktoś wygląda, jest jak z krzyża zdjęty zob. krzyż 1.
Zdjąć habit, sutannę zob. zrzucić 3.
Zdjąć komuś bielmo, łuskę, zasłonę z oczu zob. oko 77.
Zdjąć mundur zob. mundur 4.
Zdjąć pychę z serca zob. serce 34.
Zdjąć z afisza zob. afisz 2.
Zdjąć z anteny zob. antena 2.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • zdejmować — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ia, zdejmowaćmuję, zdejmowaćmuje, zdejmowaćany {{/stl 8}}– zdjąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Va, zdejmę, zdejmie, zdejmij, zdjął, zdjęli, zdjęty {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} ściągać,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zdejmować — → zdjąć …   Słownik języka polskiego

  • zdjąć — dk Xc, zdejmę, zdejmiesz, zdejmij, zdjął, zdjęła, zdjęli, zdjęty, zdjąwszy zdejmować ndk IV, zdjąćmuję, zdjąćmujesz, zdjąćmuj, zdjąćował, zdjąćowany 1. «ściągnąć, zsunąć coś co jest nałożone na coś, na kogoś (zwykle ubranie, obuwie),… …   Słownik języka polskiego

  • ściągać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, ściągaćam, ściągaća, ściągaćają, ściągaćany {{/stl 8}}– ściągnąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, ściągaćnę, ściągaćnie, ściągaćnij, ściągaćnął, ściągaćnęli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rozbierać — ndk I, rozbieraćam, rozbieraćasz, rozbieraćają, rozbieraćaj, rozbieraćał, rozbieraćany rozebrać dk IX, rozbiorę, rozbierzesz, rozbierz, rozebrał, rozebrany 1. «zdejmować z kogoś ubranie, bieliznę» Rozebrała dziecko i położyła do łóżka. ◊ pot.… …   Słownik języka polskiego

  • zrzucać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, zrzucaćam, zrzucaća, zrzucaćają, zrzucaćany {{/stl 8}}– zrzucić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, zrzucaćcę, zrzucaćci, zrzuć, zrzucaćcony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} powodować… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • czapkować — ndk IV, czapkowaćkuję, czapkowaćkujesz, czapkowaćkuj, czapkowaćował «zdejmować przed kim czapkę, kłaniać się w sposób czołobitny» Czapkować uniżenie …   Słownik języka polskiego

  • kłaniać się — ndk I, kłaniać sięam się, kłaniać sięasz się, kłaniać sięają się, kłaniać sięaj się, kłaniać sięał się 1. «pochylać się, kiwać głową, zdejmować nakrycie głowy na znak przywitania, pożegnania lub podziękowania; składać ukłon» Kłaniać się uniżenie …   Słownik języka polskiego

  • łupić — ndk VIa, łupićpię, łupićpisz, łup, łupićpił, łupićpiony 1. «bezprawnie, siłą zabierać komuś mienie, rabować, grabić; ciągnąć z czegoś nadmierne zyski; odzierać kogoś z pieniędzy» Banda łupiła domy. Paskarze łupili biedaków. 2. przestarz.… …   Słownik języka polskiego

  • łuszczyć — ndk VIb, łuszczyćczę, łuszczyćczysz, łuszcz, łuszczyćczył, łuszczyćczony 1. → łuskać 2. techn. «zdejmować z drewna korę wraz z łykiem; obłupywać, odzierać z kory» łuszczyć się «odpadać cienkimi warstwami, łuskami, odłupywać się» Skóra się łuszczy …   Słownik języka polskiego